seslendirme

Frederic Forestier ile Thomas Langmann’ın yönettiği ve Clovis Cornillac, Gérard Depardieu, Alain Delon ile Franck Dubosc’un oynadığı Asteriks Olimpiyat Oyunları’nda (Asterix Aux Jeux Olympiques – Asterix at The Olympic Games), 01 Şubat 2008’de 35 Milim Filmcilik dağıtımıyla D Productions tarafından vizyona çıkarılıyor.
Genç ve korkusuz Galyalı Alafolix, Yunan prensesi Irina’ya aşık olur. Asterix ve Hopdediks’in yardımıyla, olimpiyat oyunlarını ve başta da Irina’nın kalbini kazanabilmek için Yunanistan’a gelir.

Hikaye, çizgi romandan aktarılmış olmasına rağmen önemli senaristlerle yapılan sayısız tartışmanın sonucunda biraz değiştirilmiş ve hikayenin ana teması olarak Sezar ve oğlu Brütüs arasındaki çatışma ön plana çıkarılmıştır. Aynı zamanda Brütüs ve Alafolix’in (Mecnuniks), Yunan prensesi Irina’ya (İrena) karşı duyduğu aşk ve ortaya çıkan aşk üçgeninde her iki tarafın da prensesi elde etmek amacıyla Olimpiyat Oyunları’nda yarışması hikayedeki diğer önemli temayı oluşturmaktadır.

Seslendirenler:
Kerem Cem (Asteriks),
Sezai Aydın (Oburiks),
Levent Dönmez (Hokusfokus),
Faruk Akgören (Toptoriks),
Levent Özdilek (Kakofoniks),
Nur Subaşı (Eskitopraks),
Ece Sükan (Bayan Eskitopraks),
Pınar Altuğ (İrena),
Sungun Babacan (Kaypakus),
Kaan Kural (Tonus Parker)

Dopingli Asteriks...

Asteriks Olimpiyat Oyunları’nda filminin, bizi aynı isimli çizgi romanın, doping kullanımını hicveden eleştirel atmosferine davet edeceğini ummak boşuna. Aslına bakarsanız, niteliksiz esprilerle donatılan filmin esas amacı da, içi boş bir eğlence ortamı yaratıp, gişeden galip çıkmak zaten.

Gerçi filmin espri düzeyini yavanlığa mahkum etmeden önce vurgulanması gereken önemli bir nokta var. Mizahi yönü tamamen kelime oyunlarına dayanan Asteriks’in farklı dillerde yeterince iyi anlaşılamayan bir çizgi roman serisi olduğu uzun zamandır tartışılan bir konu. Orijinali Fransızca olan kelime oyunlarının çeviride kaybolduklarını ve Asteriks’in iğneleyici mizahının farklı dillerde yeterince kuvvetli hissedilemediği söyleniyor. Sanırım Asteriks Olimpiyat Oyunları’nda filminde de, fiziksel komedi unsurları dışında gülünecek yeterli malzemenin olmayışını, nitelikli esprilerin çeviride kaybolmasında aramak gerek. Filmde, Asteriks’in eleştirel yönünü besleyen mizahi öğelerin varlığını fark edemememiz de yine aynı sebepten kaynaklanıyor olabilir.

Diğer yandan, ülkemizde Türkçe dublajlı gösterilen filmin tam anlamıyla seslendirme kurbanı olduğunu da itiraf edelim... Hem çevirisi, hem de dublajı, karakterlerin orijinal kimliklerini altüst edip, onları adeta karaktersizleştirmekte. Fransızca diyalogların Türkçe çevirisinde umarsızca Türkleştirilmeye çalışılan karakterlerin görüntüleri ile konuşmaları arasında rahatsız edici bir kültür çatışması bulunmakta. Seslendirmenin sadece diyalogları değil şarkıları da kapsaması ise filmi dublajlı izlemeyi bir azaba dönüştürmekte. Keza filmde tek bir sahnede görünen Tunus asıllı Fransız şarkıcı Dany Brillant’ı “Oy Oy Eminem” söylerken görmek traji-komikten öte asap bozucu ve iç acıtıcı. Bu durum karşısında yetişkin izleyicilerin zekalarına hakaret edildiğini hissetmemeleri olanaksız.

Diğer yandan, filmin adının Asteriks Olimpiyat Oyunları’nda olmasına kanmayın, bu filmin ana kahramanı Asteriks değil basbayağı Brutus. Asteriks ve Oburiks, filmde birer yan karakter fonksiyonuna sahipler; nihai işlevleri ise sihirli şurup içip, güç gösterisinde bulunmak ve komedi unsuru olarak sunulan türlü fiziksel kazalara neden olmak. Filmde, Asteriks ve Oburiks arasında dönen çekişmeli, alaycı ve bir o kadar da bilge diyaloglar minimum düzeyde. En kötüsü ise Galya köyünün devrimci ruhu da Asteriks ve Oburiks’in tüketilmeye hazır birer popüler kültür malzemesi haline getirilmesiyle çöpe gitmiş. Anlayacağınız “Asteriks Olimpiyat Oyunları’nda,” çizgi romanın alt metinlerini ve iğneleyici üslubunu hiçe sayıp, esas hikayeyi kof yan öyküler ile harmanlayarak ortaya içi boş bir gişe hikayesi çıkartmış.

Filmde yüzünüzü gülümseten yegane bölümler, öykünün bugünün popüler kültürüne yaptığı referanslar. Yıldız Savaşları ve Ben-Hur gibi iki büyük sinema klasiğine atıfta bulunan sahnelere gülümseyen bir yüzle bakmamak neredeyse imkansız. Filmin görsel olarak en görkemli bölümlerinden biri olan araba yarışı sahnesinde Michael Schumacher’in boy göstermesi ise bu filmin en büyük esprisi. Diğer yandan, ünlü bir ismin alakasız bir sahnede bir an görünüp kaybolması anlamına gelen “cameo” bölümlerinin filmin son yirmi dakikasında biraz fazla abartıldığını da itiraf etmek gerek.

Bana sorarsanız bu filmin tek yıldızı Alain Delon. Filmde, Julius Caesar rolünde izlediğimiz Delon’un oyuncu kimliği Caesar’ın Tanrı-vari hükümdar kimliği ile esprili bir ilişki içinde. İlk göründüğü sahnedeki konuşması ile Rocco and His Brothers ve Borsalino gibi unutulmaz filmlerine atıfta bulunan Delon, Asteriks Olimpiyat Oyunları’nda, Fransız sinemasının Tanrı’sı olarak betimlenmiş neredeyse. Filmin görsel dilinin bu betimlemeyle uyumlu bir bütünlük içinde oluşu tek kelime ile asil bir atmosferin yaratılmasına yardımcı olmuş. Alain Delon hayranlarının bu atmosferden etkilenip, filmdeki karakterler ile beraber “Yaşasın Yüce Caesar” diye bağırmamak için kendilerini zor tutmuşlardır…

Kısacası, Asteriks Olimpiyat Oyunları’nda filminin çizgi romanın temel özelliklerini göz ardı edip, ortaya sadece eğlendirme amacı güden popüler bir yapım çıkardığını söyleyebiliriz. Akla değil, göze hitap eden komedi unsurlarının çocukları eğlendireceğine şüphe yok. Günümüze referans yapan bölümleri ile yetişkinlere de hitap eden filmin, özel efektlerinin görkemi her yaştan sinemaseveri memnun edecek düzeyde… Dolu dolu bir Asteriks hikayesi izlemek isteyenleri hayal kırıklığına uğratacağına kesin gözüyle baktığım film, her hali ile eğlence ve tüketim dünyasına hizmet eden sıradan bir gişe filmi.

Ayşegül Kesirli

http://beyazperde.mynet.com/sinekritikdetay.asp?id=1610